Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Yûnus Emre şiirleri bir hazine. Mana ve ahengin muazzam birlikteliği, Türkçenin tadı bu mısralarda bulunuyor.
Yunusun kelamı hoştur lakin dinleyene , anlayana.
Ne güzel de söylemişsin koca Yunus tüm dünya seni duymasını bilse savaş denen kavram kalmazdı yeryüzünde...
Eline diline sağlık
Yunus Emre'nin her bir şiirinde bin hikmet var.
yunusun ağzının değidiği sözcüklerle yudum gecenin karanlığını
'cümle doğan ölmüşdür.' hayırlısıyla gelsin sıramız.
BABA
Ellerim cebimde gezerken sokaklarda,
Seni düşünüyorum çaresiz
Yokluğuna hala alışamadım
Üç yıl mı oldu ne?Oysa ne müthiş şeymiş varlığın !
Anlayamadığım aklıma üzülüyorum
Çocukluğumda sana dokunmanın,kucağında oturmanın sevincini yaşardım
Bayramlarda giydiğim giysilerde bulamıyorum artık seni
Şimdi sen kokan tenimde,bilmem kaç sokak ötede,
Gölgenle yürüyorum
Çatılmış kaşlarındaki sertlik,
Aslında gözlerindeki sevgiyi hatırlatıyor bana
Fersah,fersah uzaktayız artık
Sensiz ve yalnız yaşıyorum ben de..
Dürüstlüğün,titizliğin,temizliğin en büyük miras
Alımından,çalımından,pay çıkartıyorum kendime..
Mırıldanıyorum kendimce,babam meğer ne müthiş adammış diye
Ah bir yaşasaydı diyorum tekrar kendime
Yaşamayı özlüyorum seninle birlikte
Annemi de merak etme,Sen yoksun diye..
Elim,gözüm üstünde,inan seni görüyorum
Bakınca annemin gözlerine
Senin olamadığın zamanlarda
Fazla bir şey değişmedi ya yaşamda ben hariç
Sen beni özlerdin o günler
Şimdi ben çocuklarımı özlüyorum çaresiz
İşte böyle geçiyor günlerim yerli yersiz
Meğer ne zor şeymiş yaşam babasız ve sensiz..
SAMİ COŞKUN [email protected]
BABA
Ellerim cebimde gezerken sokaklarda,
Seni düşünüyorum çaresiz
Yokluğuna hala alışamadım
Üç yıl mı oldu ne?Oysa ne müthiş şeymiş varlığın !
Anlayamadığım aklıma üzülüyorum
Çocukluğumda sana dokunmanın,kucağında oturmanın sevincini yaşardım
Bayramlarda giydiğim giysilerde bulamıyorum artık seni
Şimdi sen kokan tenimde,bilmem kaç sokak ötede,
Gölgenle yürüyorum
Çatılmış kaşlarındaki sertlik,
Aslında gözlerindeki sevgiyi hatırlatıyor bana
Fersah,fersah uzaktayız artık
Sensiz ve yalnız yaşıyorum ben de..
Dürüstlüğün,titizliğin,temizliğin en büyük miras
Alımından,çalımından,pay çıkartıyorum kendime..
Mırıldanıyorum kendimce,babam meğer ne müthiş adammış diye
Ah bir yaşasaydı diyorum tekrar kendime
Yaşamayı özlüyorum seninle birlikte
Annemi de merak etme,Sen yoksun diye..
Elim,gözüm üstünde,inan seni görüyorum
Bakınca annemin gözlerine
Senin olamadığın zamanlarda
Fazla bir şey değişmedi ya yaşamda ben hariç
Sen beni özlerdin o günler
Şimdi ben çocuklarımı özlüyorum çaresiz
İşte böyle geçiyor günlerim yerli yersiz
Meğer ne zor şeymiş yaşam babasız ve sensiz..
SAMİ COŞKUN [email protected]
Yunus insanligin tümüdür, $iirleriyse kâinattir.
ilsel14
Bu şiir ile ilgili 20 tane yorum bulunmakta