Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Ne oldum diyerek girme havaya,
Atlardan eşeğe inersin Gönül;
Aşk inan ki benzer sanki dâvâya,
Şâhitken çileler, sinersin Gönül..

Ey Gönül!

Tâ Elest'ten bende olan,
Varlığımda özsün Gönül;
Aşka gelip dile dolan,
En kestirme sözsün Gönül..

Ey Gönül!

Kalpten kalbe akan Aşktır selimiz,
Dilimiz, sözümüz arkımız Gönül;
Âkilden de âkil bizim delimiz,
Olsun o kadarcık farkımız Gönül..

Ey Gönül!

Ucun bucağın yok bilmen doymayı?
Bilirim sonsuza talipsin Gönül;
Mecâzi mahbûbu denen koymayı,
Gayp sırları yazan katipsin Gönül..

Ey Gönül!

Suç kimde acaba? Sorgula biraz,
Kendi defterini dürmüşsün Gönül;
Hakk, Aşkı fânide eyledi ibraz,
Mecâzla nihâyet ermişsin Gönül..

Ey Gönül!

Mecâzi bir Leylâ kalbini çalmış,
Mecnûn gibi aynı gezersin Gönül;
Ki meczûp misâli akıl mı kalmış?
Her yönde hayâlin çizersin Gönül..

Ey Gönül!

Nerde güzel görsen ona sürüdün,
Daha da ardınca koşamam Gönül;
Bağrımdaki yanan Aşkı kürüdün,
Yakıp kül eyledin pişemem Gönül..

Ey Gönül!

Yolların düşerse sevdâ iline,
Hayatın sırrını çözersin Gönül;
O vakit güç versin Mevlâ diline,
Usta şâir gibi yazarsın Gönül..

Ey Gönül!

Havalarda uçtun evvel,
Şimdi yere indin Gönül;
Seni duydu yedi düvel,
Deli bile dendin Gönül..

Ey Gönül!

Evveli kabına sığmaz taşardın,
Havalardan yere indin mi Gönül?
Leylâ diye diye çöller aşardın,
Kays misâli deli dendin mi Gönül?