Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Yâri düşünürüm ıssız gecede,
Kâğıda derdimi yazarım şimdi;
Kendimi ararım sanki hecede,
Sabaha karşıdır sızarım şimdi..

Ey Gönül!

Üstünlük, liyâkat ileydi Bilim,
Câhiller kürsüde atıyor şimdi;
Utanır mı biraz konuşsa dilim?
Heybesi boş olan satıyor şimdi..

Ey Gönül!

Elâ gözler sevdâ kipi,
Süzer beni sinsi sinsi;
Aşk darağaç yârsa ipi,
Büzer beni sinsi sinsi..

Ey fâni sevgili!

Elâ gözlüm bakma öyle,
Yakıyorsun sinsi sinsi;
Aşk pınârı mısın söyle?
Akıyorsun sinsi sinsi..

Ey Sâlik!

Karaları ben bağlarım,
Sizin olsun dünya alı;
Yâr’i arar hep ağlarım,
Sizin olsun dünya balı..

Ey Gönül!

Mecâz basamaktır Hakîkat için,
Niye ineceksin çıktıktan sonra?
Mânâsız, şekilci Şeriât niçin?
Aşksız neye yarar bıktıktan sonra..

Ey fâni sevgili!

Aşk ateşi düştü garip bağrıma,
Yüreğimi yaktın söyleyemedim;
Karşılık vermedin niye çağrıma?
Kim bilir de çaktın söyleyemedim..

Ey Gönüldaş!

Aşkın büyüsüyle söze kanarken,
Yıkılan hayale raldı şu gönlüm;
Mecâzi mahbubu yârim sanarken,
Gene tek başına kaldı şu gönlüm..

Ey fâni sevgili!

Ruhum şu tenime olmuş yabancı,
Sen Aşkı bağrıma sürdün süreli;
Bildim o vakit kim yolcu kim hancı,
Sen Aşkı bağrıma sürdün süreli..

Ey fâni sevgili!

Tanımış olsaydım başından seni,
Kırar ayakları sürür müydüm hiç?
Kederden kedere koşturdun beni,
Yoksa biran senle yürür müydüm hiç?