Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Peri misin, rüyâ mı arap kızı?
Kapıldı yüreğim, şaşırdı gönlüm;
Aldırdın nihâyet elime sazı,
Deryâydı Aşk, katre aşırdı gönlüm..

Ey Kadı!

Gel de yalakalık etme ey kadı!
İsten mi elinden yılsın Adâlet?
Devrân döner ise eden feryadı,
Lâyık ol da artık gülsün Adâlet..

Ey Sâlik!

Hukuk, iktidârın fâhişesiyse,
De nasıl yerini bulur Adâlet?
Siyâsetin ya da köpeği ise,
Yoksa ahrete mi kalır Adâlet?..

Ey Gönül!

Bağımsız, tarafsız Yargı özlemim,
Duvarda yazmayla olmaz Adâlet;
Hep güçten tarafa olur gözlemim,
Zengin fakir diye bölmez Adâlet..

Ey Kadılar!

Hak hukuk ne idi deyin kadılar?
Duvarda yaldızlı yazar Adâlet;
Güçlü övüp garip kul kınadılar,
Ancak mazlûmları üzer Adâlet..

Ey Gönül!

Adâlet, adâlet, adâlet hani?
Vicdânı yitiren kullara kalmış;
Zâlimse bir kadı câniden câni,
Hepsi birbirinden kellere kalmış..

Ey Gönül!

Nedir acaba bu korku iklimi?
Taraflı, bağımlı, sindi Adâlet;
Yalaka olanlar sayar zâlimi,
Gâribin sırtına bindi Adâlet..

Ey Gönül!

Evrenin düzeni ona bağlıdır,
İmândaki eşsiz vakar Adâlet;
Zenginin teklifi dâim yağlıdır,
Fakiri habire kakar Adâlet..

Ey Sâlik!

Evrenin ruhudur, vicdânda yaşar,
Tamamsa uykuyu bölmez Adâlet;
Müslüman ne olur yeniden başar,
Sekteye uğrar da ölmez Adâlet..

Ey Gönül!

Hâkim, Savcı ile Avukat gırla,
Hukukçu hani ki sorar Adâlet?
Onlara sitemim anlarsa yırla,
Korkaklığı yüze vurur Adâlet..