Ey Gönül!
Gurura kapılma! Emânet nimet,
Durmadan hatırla ölüm var diye;
Rüyâda gördüğün farzet ganimet,
Böbürlenme aslâ malım var diye..
Ey fâni sevgili!
Kendimi bir ânda sana kaptırdım,
İnsanı avlayan bakış var sende;
Gönlümü sendeki Hakk'a taptırdım,
Esmâ-ül Hüsnâ'dan nakış var sende..
Ey Gönül!
İnsanoğlu nankör hem de vefâsız,
Menfaâti bitsin satar, unutma!
Sâyesinde günüm geçmez cefâsız,
Çıkarına dokun çatar, unutma!
Ey fâni sevgili!
Çektirdin çok Aşkla çile,
Nazlarını unutmadım;
Nasıl sayam gelmez dile,
Pozlarını unutmadım..
Ey İnsan!
Gerçek yüzün çıktı işte,
Unutmak mı şöyle dursun?
Ele verdi duy güzeşte,
Unutmak mı şöyle dursun?
Ey Gönül!
Elest'te kulluğa ahdeden sendin,
Dünyada sözünü unuttun gitti;
Nefsin bir aynaydı sandınki bendin,
İnsanken özünü unuttun gitti..
Ey fâni sevgili!
Unutuldum sözlerinde,
Gene olsam dillerinde;
Yansıyayım gözlerinde,
Elim varken ellerinde..
Ey fâni sevgili!
Malesef kalbimi eğlence sandın,
Kullanıp atmaya utanır insan;
Aldığın âhlarla emin ol yandın,
Sevdirip gitmeye utanır insan..
Ey fâni sevgili!
Elâ gözlüm sana şimdi,
Ne söylesem yalan olur;
O gün övgü dizen kimdi?
Bir bakarsın yılan olur..
Ey fâni sevgili!
Aşkımı yazdığım su yüzeyisin,
Tüm fâniler gibi yalansın yârim;
İlâhi Aşkın ki, bir düzeyisin,
Hayatta kârıma kalansın yârim..




-
Hasan Türkyılmaz
Tüm Yorumlarhocam selamlar saygılar.. sanıyorum antolojide ilk defa gerçek bir şaire denk geliyorum. sanatınıza ve eserlerinize hayran olmamak mümkün değil.. Allah yolunuzu bahtınızı açık etsin.. kaleminizin mürekkebi hiç bitmesin..