Ey yeri göğü yaratan,
Ne olursun,
Kursağımda bırakma,
Aşkı Adem misali,
Hepsi onun suçu,
Yedirdi işte sevgiyi,
Havva anamız gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sağ olun...
teşekkürler...
Guzel bir benzetme tebrik ederim guzellikler sizinle olsun Omur bey *** TAM PUAN *** + ANTOLOJIM
teşekkürler...
Bu güzel şiiriniz için tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta