Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet hoş olmuş dizeler ve son satır daha güzel dost. sevgiler.Engin.
O vakit vazgeçer miydi? adem bademden
Bu daha uygun zaten adem bademden vaz geçmediği için başımıza bunca şey geldi ya!!!:))))))))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta