Yürü bre Âdem, menzil çok uzak.
Akıl yok sende, geçmişten ders alacak.
Yürü bre Âdem, kalma gerilerde.
Nasılsa bulursun seni uyutacak.
Menzil dediğin aydınlığa varmak.
Niceleri çıktı bu yola, hülyalar kurarak.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta