Addan Yoksul Şiirleri - Şair Addan Yoksul

Alemler karşımda kılıçsız kalan, miskin benem...
Ademler çarşımda kılçıksız kanan, ten benem...
Mademler naşımda kılıksız can, cenin benem...
Demler başımda akılsız sanılan, delin benem...
Elemler gözyaşımda, ışıksız anılan, velin benem...

(D'ağ)lamak

Mahrur gözlerle vahye uyanır, Cebel-i Nur olursun.
Muhafaza eyler, teslimiyet ile Sevr olursun.
Mütemadiyen övgüye serdar, üstüne Uhud olursun.
Tecelliye mazhar, teselliye mecbur. Vecd ile Tur-i Sina olursun.

Dolaşırız güç yetir. Dolaştıkça sen çöz düğümleri Yarabbim .
Dolaştıkca alemde, çözdüklerin var Yarabbim.
Alemdeler çözüldüler. Bir dilini , bir derdini sen açıver Yarabbim.
Dilin derler vardir zamanı. Derdine erdir, dermanı sendir, sevdir Yarabbim.
Erdir ,sevdir. Zühresinde, leylasında vardir ummaninda, Sen sevdiğini koklat Yarabbim.
Erdir der dolaşırım. Sen yollara serdirme Yarabbim.

Gafletle yol alırken, sınır çekildi önüne.
"Taş koydular ye!" diye, "Yürü!" dediler boyuna.
Kışın adını verdiler, can versen neyine.
"Gel!" dediler, geldin; niye? "Git!" dediler enine.
"Kır!" dediler dizini, hakikat bu, ezin ne!
Feryat ettirdiler; Derviş için anası ağlarmış, kime ne.

Narin atların zülüflerinin arkasında gizlendiği bir savaş öyle bir düşki bu.

Eyersiz, üzengisiz ama Yaradana dizgin öylesine emanet.

Bilirsin Müminin mahşerini, azaları ışıldar. Buraka hasret ruhumda  bu düşden parça.

Kader, perçeminle bir olur şemsi saklar sevgili.

Gözlerinde kâbile fısıldar. Mest olmuş canım için.

Sorar mısın özü cevheri?
En güzel süzenin eseri değil mi?
Sorar mısın ilk aklı, levh-i mahfuzu? Aşikardır ama gören az değil mi?
Sorar mısın Arş'ı, Kürsi'yi?
Gönüle sığar da ömre sığmayan değil mi?
Sorar mısın harikulade yıldızları, gökleri? Ucu, bucağı olmayan değil mi?

Öyle bir masal ki…
Çocuklar uyursa uyandırılır.
Bir zamanlar bir var imiş;
yanmış, yanılmış.
Kovulmadan, kovulmuştan sığınarak

Z(an), B(ir)

Mizanı kurulurda gelir zait, Kırdığın parçaları edeceksin tamir.

Suzanı olan durulurda, Kardığın düğümleri çözeceksin hakir.