O, bir adaydı…
Ne bir kimliği olan,
Ne de uçsuz bucaksız bir denizi.
Yapayalnızlığa gömülmüş bir gece yarısıydı.
Umarsızlığa alışmış bir adaydı o.
Neşelere, mutluluğa özgürlüğe,
Gülmelere, sevinçlere ise bir ada.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




candan tebrikkkkkk
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta