taş köprüden koştum uzun saat yönüne
yangın var sandım geçenler hepsi at üstünde
tokmağını vurmasan olmazmı iyesim geldi kazancı rüsteme
ama anladımki yaptığı aslında ufaklığıma övkünme
dinle yapılanı
ve gör ayakta yalın ayak nefessiz
ölmek üzere bir gece de adam olanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta