Yazma bırak, kalemi elinden. Eğme hiç boşuna, eğme!
Değmeyecek satırları, kâğıdı, değersiz mürekkebinle ezme!
Zihnine oturan o boşluğa zifiri karanlığın yeterde;
Senin zamanın çok anlaşılan, yararsızlığa kendini adarsın.
Sürme elini, çek! Zahmet edersin.
Kir ve pas kokarcasına, ehlindir acıtmaya düşleri
Saçma sapan aklınla içindeki pisliği zerk edersin.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta