İşte geldim dünden bu güne, gidiyorum yarınlara…
Kutsal dava uğrunda tüketilen ömrüme bakıyorum,
Dünya bu mu? Hayat bu mu? Hizmet bu mu?
Şaşıyorum, geçen zamanlara… Sanki bir an gibi…
…
Yüreğimde şavkı bol ışıklı meşaleler yanıyor,
Doludizgin beyaz atlılar geçiyor içimden…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta