Zembereği zedeli, toprak kokan adamlar
Taş döşeli avluda, celladını gıdıklar
Rahmına râm olurken, hesabını önceler
Aksini suya çizer, sessizliği heceler
Toprak kokan adamlar, zembereği zedeli
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta