Gazozuna maç yapardık
Arsalar vardı alabildiğince geniş,
Top kimsenin bahçesine kaçmazdı,
Kimsenin değildi bahçeler hepimizindi.
En fazla meyve ağacına çarpar
Ve meyveleri düşürürdü yere.
Topunuzu keserim diyen amcalar yoktu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Aaahhh nostalji ahhh
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta