✒ADAM SANDIKLARIM✒
Hayat yolunda yürürken heybemde çok insan taşıdım ben.
Zamanla çoğunun yavaş yavaş döküldüğünü gördüm.
Dökülenler heybemin eskimişliğinden değil,
Karakterlerinin hiç bir yere sığmamasındandır.
Aslında güzel de oldu...
Adam sandıklarımızla yürüdüğüm yolların gereksiz ve boş olduğunu erken anlamış oldum.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta