Siz kendinizi ne sanıyorsunuz!
Bir insanın hayatına zorla gireceğinizi mi düşünüyorsunuz?
Bu ne hadsizlik!
Bu ne kendini bilmezlik!
Sınırın kendi bedenindir.
Kendi psikolojik bozuklarınıza, sevgi adını vererek sevgi kutsalını kirletmekten vazgeçin.
Ulan önce insan olun, sonra adam olun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta