Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Haklısın sevgili Tevfik, sevgiler bireysel yaşanır, gönlünce.
Yüreğine sağlık.
Tabi ki paylaşmaz. Tebrikler sevgili kardeşim, ince bir nokta yakalamışsınız.
Paylaşmaz dost paylaşmaz.Kutlarım.Sevgilerimle.
son satir beklenmeyen bir tokat etkisi yapti.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta