'Böylesi' hayatta çoktur.
Her dakika da çıkmaz karşısına insanın ama
çoktur işte! ..
Bu sabah oldu yine...
Karşımdan geliyordu
'araba' sandım önce,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




hoş bir felsefe , ne denir ki bunun üzerine ...
geçmiş olsun
....ben iyi geçirmiştim bir keresinde taş duvara ...
yolumda iki kepaze , şaşkındılar ..
hatta biri kaçtı
.......öldüğümü düşünmüş öğrendim sonradan ...
o hıyar gibi görünen arabasının üstünde ki herif , üstelik tanıdıktı
e güzel !
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta