Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hoş bir felsefe , ne denir ki bunun üzerine ...
geçmiş olsun
....ben iyi geçirmiştim bir keresinde taş duvara ...
yolumda iki kepaze , şaşkındılar ..
hatta biri kaçtı
.......öldüğümü düşünmüş öğrendim sonradan ...
o hıyar gibi görünen arabasının üstünde ki herif , üstelik tanıdıktı
e güzel !
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta