Adam Kayırma Şiiri - Uğur Musab Şahin

Kimi omuzlar vardır, şöhreti kaldıramaz.
Kafatası, ten kabına ruhunu sığdıramaz.
Yıllarca sırtında semer, eyeri taşıyamaz
O mevkilerde, küçücük piyonlar gördüm.

İsmin önünde unvan, yazmakla bitmez,
Yakada aparatı, sökmeye ömür yetemez,
Bu mevki ve makamlarda cüceler bitmez,
Töhmetini düşünen yok, şöhret düşünülür.

Kimi selam, kimi kelamla gelmiş görevine,
Belki kimlerin hakkıydı görev, onun yerine.
Öyle büyük ki günah, kul hakkını yiyene,
Gölgeden kısadır, gündüzü uzun geceler.

Bir asır önce neyse, şimdide aynı ayırma,
Bütün iktidarlarda rüşvet, adam kayırma,
“Kral çıplak” deyince, olmamalı darılma,
İktidarlar değişse de, beyinler hep aynı.
2025