Adam sessiz..
oturmuş ağaç altında eski bir sandalyede..
Düşünüyor hayatı,
nefes almanın verdiği mutluluğu yaşıyor iliklerinde,
sessiz uzun sokaklara nazır oturduğu eski sandalyeden..
Sonra bir kadın geçiyor oradan,
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta