Vakit aynı vakitti hep
Yol kenarındaydı, banka oturmuştu
Kavuşulmuşluğun edasıyla öylece duruyorlardı
İki dost gibiydiler , sessizdiler , çaresizdiler
Bir süre sonra yüzünü gök yüzüne çevirdi
Baktı baktı , yutkundu , yine suskundu , yorgundu
Belliydi canı çok yanıyordu , gözleri o gözleri
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta