Bir gün kömürleşir gözlerin, anlamını bilmediğin griliklerde,
Kopar çıkarsın buhranlı fırtınandan, batmaz gemilerinle,
Mest olmazsın umutsuzların, inanç veren konserine,
Ve tüm karanlıkları yırtasın gelir, deist derinliklerinde.
Gecenin nefesini yırtarsın, sessiz çığlığınla,
Tüketirsin papatyaların intiharlarını, kırılganlığında,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta