Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anladım, adam olmam ben.
Herkes gibi düşünemem.
Görmelerim kimse gibi değil.
Ses yoktur duyarım,
Karanlığı loş sanırım.
Gidip de dönen yok, bekleyen ben.
........................................
İŞTE GERÇEK İNSAN YÜREĞİ, ŞAİR YÜREĞİDİR SİZDEKİ...
Tebrikler gerçekten harika bu nefis şiirinizi yürekten kutlar şükranlarımı sunarım elleriniz yüreginiz kaleminiz dert görmesin ilhamınız bol olsun şair Turan çeliker
tebrikler.. siir oldukca basarili..
Gidip de dönen yok, bekleyen ben.
Mükemmel bir dize kalemine sağlık.
Saygılar sunarım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta