Bir gün yolda yürüyordum tek başıma
Daldım gittim daha uzaklara
Mazi anlaşılan gömülmüş boşluğa
Gelecek için ne umutlar vardı orada
Ne hayaller kurmuştum bugün için kendime
Ama hiçbirini gerçekleştiremedim yazık be
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta