Sende benim gibi köylü çocuğuydun,
Kente gidince adam mı oldun.
Birkaç gün geçmeden geldiğin yeri unuttun,
Doğru ya! Unutmuştum sen adam olmuştun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sılaya bir özlem kokuyor şiiriniz. Anneye olan hasretler.. İçinizde olanı yaşamanızı dilerim. Tebrikler.. Gül Doğan
Memleket özlemiyle yazılmış bir şiir.
Kutlarım
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta