Biz bu hayatı adam gibi ne yaşayabildik ne yaşatabildik,
bazılarınız çok zorladı bizi...
Kötülükler çoğaldıkça yenildik,
yetmedi karşısında cılız isyanların nefesi...
Biz bu dünyaya ne yaşarken ölmeye,
ne de yaşamak için savaşmaya geldik:
ama bitmiyordu kralların hulyası...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




İyi ki okudum şiirinizi...Meraklandım tanıtım yazınızı da okuyunca memleketin dertlerini omuzlayanlardan olduğunuzu anladım. Teşekkür etmek istedim. Bu şiirinizin son üç mısraı çıkarılsa çok daha etkileyici olur düşüncesindeyim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta