ADALET ŞİİRLERİ

SeniAradım insanlığın satırları arasında çok aradım haçlı
Ne kadar aradımsa adalet içerisin de bulamadım da seni
Kaybolmuş gitmişsin nereye de gittiğinde belli de değil
Sayfaları da tekrar çevirdim insanlığın içerindedir belki
Düşmüşsün tarihin bir çukuruna süslemişsin de içerisini

Halil Çolak 15.2.2006 Ankara
..

Millet iradesimi oda ne diyenler var.
Vijdanları hapsedip Hak-hukuk çiyneyen var.
Adalet terazisi artık raflara kalkmış,
Çoğunluğu susturan,yalnız biz diğenler var...

07.06.2008
..

Hukukla guguk heyhat birbirine karıştı,
Hakim ile zalimde birbiriyle yarıştı.
Gelinen nokta zulmün doruğuna varıştı,
Gördüğümüz rüyayı böyle hayra yordum ben,
Hukuk ile adalet en sonunda barıştı.

18,2,2010
..

Her şey bana anlamsız, yaşamak artık zevksiz
Adalet yok herkes birbirinden inan ki farksız
Öylesine çözülmüşüm, öylesine dağılmışım ki
Bu ne bitmez çile, Bu bitmez ayrılık diyorum



..

Bir şiir gbiydi bakışların
Zamanla gözlerin gözlerime kapandı,
Adalet mi bu sevgili,
Şiirimin sonunda üç nokta vardı.
..

Hak, adalet, özgürlüğü görmesek de senelerdir;
Zulmün yükü sırtımızda, iktidara her gelenin…
Bunlar ancak olsa olsa kan emici kenelerdir;
Kırım-Kongosu bulaştı; üç-beş tane hergelenin.

15.09.2015
..

Demokrasi sosyal adalet
üst üste koydun oldu demet
belki bize olmaz kısmet
ine deliğinde olur nisbet

insana göre çıkarır yasa
el altında olur masa
..

İstanbul denince gelir akla
Fethettik buraları savaşmakla
Hasretle gelmiş Hazreti Eyyub
Dinmiş acıları kavuşmakla.

Kazanılmış İstanbul yürekle bilekle
Yardımcısı dualar, manevi dilekle
..

ALLÂH(c.c.) ’ın yolu İslam!
Sarsılmayan tek düzen...
Hak, adalet, hürriyet…
Kur’an’da Rab’bi düzen.

(1992)
..

Toplum, yaşama nesnelerinin üretilişindeki iş bölüşücünü ve bunların üretiminin sonunda paylaşım ilkelerini düzenler. Bu üretilenin, gereksilerin şu kadarını Yüce Ruh tarafından, sana rızık öngörüldü denilebilir mi? Bu tür sözde Ruhun söylemi, Ali, Veli gibi, egemenlerin talebi olduğunu kuşkulanmaz mı?

Nitekim bir inanışın pratiğinde, savaşta ele geçirilen 24000 koyundan, savaşa katılanlara 4 er tane pay, yâda ganimet verilmiş. Ama inanmayan, savaşmayan cephe gerisindeki zenginlere 100 er tane koyun verilmiş. Gerekçede hazır! Mevcut İnanca gönüllerini kazanmak içindir! İnanmış mantık sormaz. Demez ki; biz davaya inanırken, payla mı inandık? Bize neden; eza, cefadan gayri, hiç pay verilmedi? İnanmayanlara illa bir pay verilecekse, birer tana verilse idi, gönülleri olmayacak mıydı? Küserler miydi? Bu tutum açıkça rüşvettir. Hem rüşveti yasallar, hem inandırma konuşma söyleminizin zayıflığını belgeler ki; ancak sözün sağlamlığı ile değil, rüşvetle inanca katılım sağlarsınız, demek olur. Hele ki haldeki inanırlardan ziyade inanmayan akıllı düşman zenginlerin kazanılması daha önemlidir algısını, hiç kuşkusuz ki vermiştir. Bu da tercih edilmemesi gereken yoldur.

İşte hak etmeden kazanmanın yolu zımnen meşrulaştırılmakta belki de bilmeyerek. İlla da o günün mevcut koşulunun pragmatik faydacılığı bu akıllılığı gerektiriyordu aslında. Birileri hem inanacak, hem savaşarak rızkını sağlayacak, ama buna rağmen; üretirken, nasibi azalıyor. Lakin diğeri hem inanmayarak, hem emek katkılığı koymayarak, hem de düşman olarak eza cefa yaparaktan, fazla fazla rızık sahibi oluyordu! Bu da adalet oluyor. Köleci toplumla ortaya çıkan anlayış:”” Çünkü kazanılanda kimine çok kimine az rızık vardır! ”” söylemi, ta Mısır'dan beri söylene gelen inanılan laftır. Ve her inancın temelinde var.

Tabi toplumsal vicdan da, bu yapılanmaya göre olacaktır. Doğru eğri de, bu anlayışa göre, haklı haksız sayılacaktır. Böyle sürdürülmediği için de, böyle yapılaşma, toplumsal talepte yoktur. Rızık nesnel, üretim nesnel, paylaşım nesneldir. Buyurucun adilliği kabule şayan değildir. Nesnel bir talebe, tamamen öznel bir anlayışla, ruhsallık atfedilmiştir egemen çevre anlayışlı dikte ediştir. Adalet anlayışı, her ne kadar “”Yüce Ruhtan geldi”” deseniz de bu söylemler gününün nesnel, çıkarsal, egemenlik sel, insansal, konjonktürlü olmaktan, elini çekemiyordu.
..

Ölüye kefen biçer gibi,
Aşkımıza ömür biçmişler.
Adalet dağıttıklarını sanarak,
Üstüne kalemlerini kırmışlar,
Şerefsizler! ..
..

Ey adalet sen bana,
Ekmek gibi, su gibi, hava gibi lazımsın
Diz çökmek yakışmaz sana,
Ayağa kalkmalısın.

***
Mehmet Şükrü Baş
..

Son bin beşyüz yıla baktığımızda elbette din için yapılan savaşlar diğerlerinden daha çoktur. Haçlı seferleri yanında Müslüman ülkelerin diğerlerine Fetih için savaşmaları (fütuhatlar) da dünya yüzünde sayısız insan ölümlerine ve zulümlere neden olmuştur.
Doğru olan bu savaşların sebebi DİN değil, DİN ADAMLARI'dır.
Hiçbir ilahi dinde din için adam öldürmek, toprakları genişleterek insanları zorla dine çağırmak emri yoktur.
Daha da derinine inersek aslında bizim dinimizde RUHBANLIK yani DİN ADAMLIĞI da yoktur. Dinimizde Kul ile Tanrı arasına kimsenin girmemesi esastır.
Geçimini ve rızkını Din dışı mesleklerde ve zanaatlarda arayan DİN ALİMLİĞİ vardır sadece. Bunlar kitap yazsa da beş kuruş almazlar, bilgilerini para karşılığı satmazlar, televizyona çıkıp program yapsa bile maddi talepleri olmaz. Böyle kimseler ne yazık ki hemen hemen kalmadı.
Tanrı Kur'an'da sorgulamayı emrediyor, birçok yerde "Aklınızı kullanmaz mısınız, öğüt almaz mısınız, bundan ders çıkarmaz mısınız" gibi uyarıcı cümlelerle insanları düşünmeye, sorgulamaya, aklı kullanmaya yöneltiyor, hatta emrediyor. Bununla birlikte birçok emir yerine getirilmiyor, tam tersi yapılıyor.
İslam BARIŞ dini, ama dünyadaki tüm savaşlar Müslüman ülkelerde.
..

Burası dünya kardeşim idare et
İsteme n'olur benden adalet
İhsan et olmadı sabret
Düşün sana da bana da ahret
..

Hayat hakkı mukaddes...hakkınızı savunun...
Adâlet...hürriyet...ilmin...ışığında yunun...
Çabanız,helâl rızka ulaşmak için olsun;
Kanınız kurtlanmasın,çevreye huzur sunun...
..

Hakkı gözetiyoruz, gözetmek zorundayız,
Sen haksızlıktan sakın, adil davranmalıyız…

Haksızlık Rab’be varır, Rabse cezalandırır,
Adaletten yana kal, adalet Hakk’a varır…

(2012)
..

İnsanlık bekası, doğruyu öğret
Medeniyet sende, adalet kimde
Neşeyi duyarak, doğruyu söylet
Şaşırtma seveni, adaletinde
Bahattin Tonbul
4.1.2014
..

selamunaleyküm akidem nasılsın demiyorum mutlusundur sen,öyle bir halini hatrını sorayım diye yazmadım..yazmak geldi içimden yazdım..tuhaf dünya tuhaf insanlarızda zaten..Allah cümlemize hidayet eylesin sadece...gönüllü sürgünde değiliz bunu bil..mecburiyiz..intihar bu yüzden haram...değilmi..öyle..ee halin vaktin güzel geçiyordur zaten..daha daha nasılsın ola..anlamıyorum arkadaş..susamadığım şeyler var...bir insanın kötülüğünü istemek niye ve neden..evet sen bul ALLAH'ın dan bul ama iyilik bul,güzellik bul,başarı ve mutluluk bul..başka türlüsü ters yaratılışa..benim fikrim böyle..insana verilen nefis varya ne çetin bir düşman ve dost ayrıca..tuhaf bir güç..düşünsene çalışıp çabalayacaksın saniye sonra öleceksin..kazandığını sandığın her dava ve ya para mal kişilere bir nokta koyacaksın..bilinmeyenle tanışmaya gidiyorsun ölüme,,hem heyecanlı hem heyecanlı işte düşünsene ne olursan ol..mevki makam olarak ne olursan ol..bitti nokta hepsi elinden birden bire alını verdi.sen acizsin bunu kabul ediyorsun..düşünsene merhamet etmezse (cc) rahmet olamayacaksın,rahmetine ugratmazsa (merhametine gelemeceksin..işte bu acizliktir..ama sadece ALLAH'A acizliktir..rahmeti gazabını sarmış olana acizliktir..ölüm yaptığın her planı es geçer..arkadaşım bu sıra bu gibi şeyler düşünmekteyim,bazen adım atarken heyecanlanıyorum,,acaba diyorum acaba hangi adımdan sonrası benim için bitiş ve aynı zamanda sonsuzluğa başlangıç..kanım yerinde durmuyor bazen..hem mutluyum hem mutlu..sonra bazen hiddetleniyorum umutsuz acıdan nemalanan ve kendilerine acıyan insanları gördükçe,,diyorum içimden şunların başına taş atıp uyandıracaksın..yapmıyor değilim yapıyorumda elimden geldiğince bak sana da söylüyorum sende de görürsem böyle haller hiç merak etme cebimde sanada bir taş ayırttım onu sana saklıyorum..ha bu arada bu mektup bahanesiyle sana bir tane taş gönderiyorum sende bende görürsen umutsuzluk gibi bir kavram..hiç düşünmeden o taşı kullanmanı istiyorum..seven kullanır arkadaş..hem sana bir sualim var biz bu dünyaya sürgüne mi geldik yoksa, hazineyi (cc) keşfemi..yoksa ikisine birden mi..hazineyi keşfeden kendini sürgüde hisseder mi..bu nasıl itimat..diye düşünmüyor da değilim hani.. görülmeyen nedir söylesene..işte böyle düşünceler bazen kahırdayım çokça huzurda..düşünmeyi seviyorum ben ne yapayım.. hele insan başlı başına bir muamma.ne şahane bir yaratık..izlemesi güzel araştırması güzel insan kendineemanet edilen makine yi iyice bir düşünmeli..ne kadar eşşiz..yaratıcısına bi daha bi daha hayranlık bıraktıran tek sanat eseri diye bilirim..bir kere eşin yok..senden bir tane bu yüzden değerli kılındın..bir tane olan milyonlarca eseri hiç yoktan sırf çıkarı için katledenleri gördükçe..bir yanım kahroluyor,öteki yanım korkuyor,öbür yanım seviniyor..katleden sahibine hesap verecek kaçış yok..katledilen sonsuz cennete girecek..ne tuhaf dünya değilmi..kötü kendi eliyle ateşe girecek,iyi kendi eliyle gül bahçesine girecek..adalet sahibi ALLAH'ın hesabını ıskalayanlar işte hazineden (cc) mahrum kalacaklar..işte bu yüzden tam tamına üzülemiyorum..çünkü ALLAH (cc) var..ALLAH (CC) kafi..biliyorum ona bakınca her yara iyileşecek..her dert kökünden temizlenecek..cenneti isteyen bri aynım yok açıkcası ben itiraf ediyorum asıl hazinenin tadındayım..ne demiş yunus emre (rahmet olsun bu arada) ne huri ne cennet bana seni gerek seni..bu yüzden kimse ve sen kusuruma bak emi ne mutsuz ne huzursuz nede umutsuz olamayacağım..biliyorum benim yine çenem düştü çok konuşuyorum, ama ne yapayım konu tatlı dinleyen tatlı bu yazıyı okuyan tatlı olunca ben ne yapayım..kanım tazeleniyor sevdikçe..seni sevdikçe yaratanı sevdikçe yaratılanları sevdikçe istem dışı sevinmeler düşüyor içime.seni ikisiden 1.(cc) 2.(asv) az diğerlerinden (dünya) fazla seviyorum sevince böyle sevmelisin zaten..tüm bunlar için...teşekkür ederim..verene ve vesile olana...sevdiğim bende söz bitmez bitmesine de sana eziyet olmasın diye burada sözü kesiyorum sevdiğim selam eder gözlerinden öperim.. sana yine yazarım..
..

Sen hile denesen de hakkı hep gizlesen de
Sen gerçeği hep örtsen Rab’bimi reddetsen de…

Adalet haktan yana, hakikatle ilerler,
Hak da Rab’bi destekler ve batılı men eder…

(2012)
..

Hakikat daima zor, buna tam katlanılsa,
Batıl cazip de olsa keşke aldanılmasa…

Oysa Hak bir yaşansa, adalet hâkim olsa,
Zulümler dindirilse, dünya Müslüman olsa…

(2013)
..