ADALET ŞİİRLERİ

Ahilik, yakınlaşmak alış veriş bazında,
Hakk’ı eksiksiz tartma adalet anlamında…

(2012)
..

Merhaba afgan çocuğu,
Merhaba filistinli bebek,
Suriyeye selamlar.
Ve sanada merhaba güneş,
Hükmünü vermişsin bu çocukların?
Kırıp atmışsın hiç olmayan kalemlerini,
Terk edip gitmişsin ya göklerini
..

Şamata
Doğruya doğru derken niye kaşlar çatılır
Yanlışa yanlış derken neden topa tutulur
Eğriye doğru demek ne yenir ne yutulur
Adalet güdük ise evet hayır farketmez
Toy eğlence bitince yine gözde yaş bitmez

..

Adalet
Ankaralı bir genç kızdı
Saçları saman sarısı
Elleri süt beyazdı
Ay gibi aydınlıktı yüzü

Karlı bir günde
..

İpekleşir bu/harlaşır, hep yürek/im de d/ağlarım
Bir eyvallah gönderirim Adalet denen O Şaha
Mevsimleşir baharlaşır, içim içimde d/ağlarım
İns HûvAllahhû eririm, Muhammed/en Padi/Şaha
..

Pusu kurdular
Açıkta vurdular
İnsafsafsızlar
Adalet insan için var
İnsan adalet arar
Ağalara beylere sordular
Okumuş avukatlar yargıçlar
..

Hamd-ü sena alemlerin Rabbına
Rahman ve Rahimsin geldik kapına
Kıyamet gününün yegane sahibisin
Adalet terazinde kavuşur, haklı hakkına.
..

Hakkı seviyorsan yerinde otur
Üstüne düşmeyen işe karışma
Bu dünyada cahillerle yarışma
Yarışırsan adalet yolunda yarış

Bu dünyaya gönül verip bağlanma
El âlemle hatır yıkıp eğlenme
..

Dört bir bucak buz tuttu, her yanda dondu yollar
Çaresizlik sıcak, sıcak düş kurdu
Gece bitmek bilmedi dondurucu soğuktu;
Bükülmüş belimizi büktükçe büktü,
Kırık kalbimizi burdukça burdu,
Bağrımızı üşüttükçe üşüttü,
Mahpuslarda kim anladı, kim gördü?
..

Nice gözlerde çekilmiş manaya perde
sefa sürenlerde var düşenlerde var derde
şayet allahtansa hayırda şerde
nazarı beşere adalet nerde
..

Adalet bir bütündür, her alanda olmalı,
Her kimlik kendisini, orda rahat bulmalı,
Mazlumdan ah alanlar, bilsinler ki Allah var,
Ya kuldan utanmalı, ya Allahtan korkmalı.
..

Sevgi, adalet
Kız çocuklarımıza ad diye verdiğimiz
Bir hasret mi olmalı sevgili… Mahmut Nazik
..

Barışı ve güveni, tesis eder adalet,
Adaletsiz olursa, vuku bulur adavet,
Muamele yansıtır, bilin ki niteliği,
Huzursuzluk yaygınsa, adavet eder avdet.
..

yüzünde çorak yollar,
etinde erk’ek lekeleri.
çok badireler atlatmış,
sevdasına ırak düşen elleri.
nenesi kanlı nigar,
angaralı adalet.

..

178.

Birileri size hayatın adil olduğundan falan bahsederse ona sakın inanmayın. Tabi adaleti benim gibi tanımlıyorsanız. Bence adalet insanın hak ettiği muameleyi görmesidir. Ve malesef hayat denilen şey buna göre programlanmamıştır. Biri vardır örneğin, deli gibi görmek istediğiniz. Haketmişsinizdir de bunu ama göremezsiniz. Kırk çeşit imkansızlık bir araya gelir ve bir türlü göremezsiniz. Oysa onu görmeyi hiç haketmeyen (hak etmeyi bilerek kullanıyorum, çünkü bu bir hak bence) bir sürü saçma sapan adam her gün görürken, burnunun dibinden ayrılmazken hatta, siz göremezsiniz. Mahalle bakkalı, mesai arkadaşı, komşusu.. Coğrafi mecburiyet dışında hiçbir vasfı olmayan bir dolu insan sizin bir kez bakmak için yanıp tutuştuğunuz gözlere her gün bakar. Siz bakamazsınız.. Adaletini sikeyim böyle işin demek gelir içinizden, bazen dersiniz.. Bazen de diyemez bir bira daha söylersiniz..
..

Hîleler uygulayıp, mutlaka kârlı çıkmak...
Ülkesini yükseltip; ülkeler yakıp, yıkmak...
Kalleşliktir, kâfirler, siyâset derler buna;
Bu nâmertlik huyundan, mümkün değildir bıkmak...

Yükselirken, gayrıya kalleşlik ve tuzakla;
Kan denizi içinde, insan boğmak ne hakla...?
..

Gün doğmadan evvel şafak söker dediler
Bu ülkeyi millet peşkeş çeke çeke yediler
Nasıl olsa kimse hesap sormaz dediler
Bu gafiller hesap günü ahreti unuttular

Milletin on kuruşluk malını beşe sattılar
Arka üstü yan gelip bu vatanda yattılar
..

'Neyleyim köşkü, neyleyim sarayı.
İçinde salınan yar olmayınca(Celal Erten) '
BİLGİ: Avrupa'nın en büyük adalet sarayı Cağlayan'da.
..

Sen gittiğinden beri çok şey değişti be annem... İnsanlar değişti, hayatlar değişti, hava değişti, denizler, dağlar, taşlar da değişti... kuşların ötüşü, dalgaların sesi, rüzgarın esmesi de değişti, hatta ben bile değiştim annem de bir bendeki baht ve taht değişmedi...

Onlar bıraktığın gibi... Tahtımda bahtım da aynı... Senin kuramadığın tahtı bıraktım lakin bahtıma gücüm yetmiyor...

Sen bana sevmeyi öğrettin annem, sev dedin hep... gücün yettiğince, nefesin bittiğince sev dedin... Bende öyle yaptım, sevdim be anne.. herkesi sevdim ben... ama birini öyle sevdim ki, tam da senin öğrettiğin gibi... yüreğimle, benliğimle... Nefsimle değil nefesimle sevdim... Gel gör kisevmesine sevdim de, ben sevilmedim be anne... Yinede dert etmedim, nasibim buymuş dedim...

Ama gücüme gidiyor be anne... Korkakça, acımasızca, zalimce "sevilmemek" ağrıma gidiyor... Hüzünlerime, acılarıma, göz yaşlarıma aldırmadan unutulmak çok ağırmış be anne... Hak etmeyenlere gösterilen merhametten; bana sevmeyi, vefayı, hatırlamayı çok gören birinin, unutulmayı reva görmesi gücüme gidiyor...
..

Zulmet çökerken üstüne milletin;
Kış bitip yaz gelecekmiş kime ne?
Ayakta durması için devletin
Tek şart; adalet. Gerisi, bahane.
..