Adalet bunun neresinde; sevmeye alışırken, yalnızlığa mahkum olmak, neden?
Bir rastlantının yanlış sonucu; seninle tanışmak..Küçük kalp çarpıntılarının içinde kıvılcımlanan umutlar, yine alevlenmeden söndü! Herkes; kendi içinde yalnızlığı yaşarmış...Kaderin vermediği şansı, bulamadan! Yaşamı tüketiyor, gözyaşlarınla büyüyen çaresizliği çoğaltıyor,
teslim olmuş acılarla, dağılıyor yüreğim.
Her defasında; yanlışa rastlamışsa hayaller, sevince dönemeden gerçeğin hüzünlü yanı ile avunurken.
Tersine dönen içdünyamda çözemezsem, umutsuzluğumu...
Kapalı kapının ardından bakakalırım, yanındaki açık kapıyı bile farketmeden.
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




yalnızlığa çağlayan dizeler
özlemin istemin dili sevgiye çağlar
sen savur yalnızlıklarını
tebrikler can sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta