en adaletli şey dünyada
gölgesidir insanın
zencisi kara
beyazı kara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şair dostum bu güzel şiirini okuyunca benim de Zenci adlı şiirimi sana okutmam tuttu.
ZENCİ
rengi kara
bahtı kara
kardeşim
ak kağıda
yazdım
senin
adını
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta