Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
söylecek bir şey bulamıyorum harika anlatımı ile çok güzel tebrik ederim.
İlahi adalet asla değişmez... Gün olur, yerini mutlaka bulur...
İşte o ana kadar direnmek, dayanmak gerek... Hele sevgiyi, hayat yoldaşını bulmak o kadar zorken, yıkılmamalı insan...
Çok güzeldi.. Kutlarım Resmiye Hanım...
sessiz çığlık olmuş sitemleriniz ve... ortaya güzel bir şiir çıkmış.
kutluyorum efendim.
dünyada adaletsizlik hat safada değirli hocam sırtımızdan genelikle sevdiklerimiz vurur bunuda güzel bir şiirle anlatmışsınız bir isyan bir feryat olarak kutluyorum kaleminizi
hayat düz bir çizgi gibi gitmiyor,
inişleri var çıkışları var,
adalet inşallah tüm dünyaya bir gelecek.
çok güzel anlatım,düşündürüyor.
sevginizin daimi olması dileğiyle.
selamlar
ben de ben olalı valla adalet görmedim can
Hayırlı bildiğimiz nice haller şerre çıkar nice zor ve şansızlıklar sonradan hayra çıkar ,güzel bir anlatım kutluyorum yüreğinize kaleminize sağlık saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 17 tane yorum bulunmakta