Bize ezberden vermişlerdi vaatlerini,
Kırılırken hayatlar geride kalan zamanlara:
Umut;
En çok bitişlere doğru doğardı yerinden,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




güzel bir konuya değinmişsiniz.Tebrik ediyorum.Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta