en güzel mehtabımsın
karanlık haramilerinin bastığı
gönül ülkemin göklerinde
ve aydınlığın sunağıdır şüphesiz
yüzün gibi gönlün de
ve ben yüreğimi adamaya gelmişim
o sunağın önünde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta