ihtiyar girdi bir handan içeri
üzgün hali vardı eskiden beri
gözüyle seçti kuytu köşe yeri
yukunarak dedi "evlat bana çay"
tabaka çıkardı, sigara sardı
üstünde eski bir pardesü vardı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta