Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Anlamlı ve derin bir şiir. Eyvallah
İnsanı insan yapan, ne kemiktir ne ettir,
“Eşrefi mahlûk” eden; akıl, ilim edeptir.
“Bilinmezi bilmeye” ancak insan sebeptir,
Bu sırra arif olan, binlerde bir yetişir.
Gönlünüzden ilham, dilinizden tatlı kelam eksilmesin. Kalemiz daim hakkı haykırsın, bizden size selam olsun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta