bu ada sana adandı
kıyıları esir ve kanlı
bu gökyüzü senin kadardı
yüzüme sürülen namus ve ardı
haritanda bir yer olmak vardı
bir umut bir ümit
seni seven yaşlı bir ihtiyardı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta