uzakta bir ada lazım bana
canım sıkıldıkça
gitmeliyim buralardan
kurtarmalıyım kendimi
öfke denen canavardan
bir damla kan değil miydik
içimiz fokur fokur kaynayan kazan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Edebiyat ve sanat da bir çeşit adadır sevgi ve dostluk yüklüdür. Kötü ve çirkinden onun güzeliğine sığınırız
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta