Ada Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Adaletsiz bir ülkede yaşıyordu.

“Let” ve “siz” eklerini kopardı;
Bir adaya kaçtı.

Cennet dememe;
Tasvir etmeme gerek yoktu.

Yapayalnız;
Özgür ve mutluydu.

Derken kendi gibi, kaçan biri geldi.
Ardından birileri;
Ada neredeyse batacak gibi doldu.

Gelenler;
“Let” ve “siz”’i de yanlarında getirmişti.

Adaletsizlik geri geldi.

Kendine yeni bir ada buldu.

Diğerlerine de;
Gelecekseniz, bu sefer;
“let”’i alın, “siz”’i almadan gelin dedi.