Hayat bir oyun
Dünya koca bir sahne
Rolümüz küçük
Milyarlarca figürandan birisiyiz sadece.
Ancak lobide göze çarpar varlığımız
Aşina birkaç yüz
Sıramız geldiğinde
Rol icabı
Kalabalık içinde
Tek başımıza yürürüz.
Rolümüzü sorgularız yürürken
Yalnız ve sessiz
Eş, dost, sevgili…
Galiba
Kalabalıkta göz göze geldiklerimiz.
Bazen hareketlenir sahne
Tutunmak gerek
Güçlü olmak
Yoksa bizsiz açılır
Bir sonraki perde.
Ne kadar oyun olsa da hayat
Sahne dekor…
Sonuçta gerçekler
Bazen rolün ötesine geçmek gerek
Yoksa
Figüran kalmaya mahkûm
Rejisörün gözüne giremeyenler.
Kayıt Tarihi : 3.12.2010 04:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Çarpıcı ve yönlendirici finali ile muhteşem bir şiir olmuş. Keşke herkes hayatta kendisine biçilen rolün bir adım ötesine geçebilse; değil mi ki bulabildiği figüranlık rolünü de kaybetmek korkusu var, insanoğlu ister istemez temkinli davranıyor. Cesarete davetiye çıkaran şiiri ve kardeşimin kudretli kalemini tebrik ediyorum.
Sevgili antoloji şairi değerli kalem sayın: Sami Bağcı
Yorumum ile birlikte; eserinizi Tekirdağ'dan gönderdiğim Onuncu tam puan ile selamlıyorum.
Her şeyin en güzelinin sizin, sevdiklerinizin ve sizi sevenlerin gönlüne göre olması dileklerimi sayfanıza bırakıyorum.
Sevgi ve saygılarımla efendim.
Dr. İrfan Yılmaz. ^^'^Tekirdağ.^'^^
TÜM YORUMLAR (8)