Yüzünle günaydın dediğim günler doğmadı bir daha
Fotoğraftan ısıttı bir güneş içimi
Bundan sonra doğsa da önemi yok günün
Yeşerecek ne bir çiçek ne bir ot kaldı içimde
Betonla doldurdum taştan kalbimin çatlaklarını
Dönüp de hadsizce bir umut yeşerir diye
Kaldıramam içimde ölen bir umudu daha
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta