Yüzünle günaydın dediğim günler doğmadı bir daha
Fotoğraftan ısıttı bir güneş içimi
Bundan sonra doğsa da önemi yok günün
Yeşerecek ne bir çiçek ne bir ot kaldı içimde
Betonla doldurdum taştan kalbimin çatlaklarını
Dönüp de hadsizce bir umut yeşerir diye
Kaldıramam içimde ölen bir umudu daha
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta