Yüzünle günaydın dediğim günler doğmadı bir daha
Fotoğraftan ısıttı bir güneş içimi
Bundan sonra doğsa da önemi yok günün
Yeşerecek ne bir çiçek ne bir ot kaldı içimde
Betonla doldurdum taştan kalbimin çatlaklarını
Dönüp de hadsizce bir umut yeşerir diye
Kaldıramam içimde ölen bir umudu daha
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren



