Ufuk çizgisine doğru dalmışçasına bakarken.
Zamanın su gibi aktığını farkediyorum.
Benliğime heyulalar amansızca saldırırken,
Sığ insanları görüyor,
Üzülüyorum.
Onları değiştirmenin zor, hatta imkansız olduğunu bilmek acı veriyor.
Bir yerde birşeyleri değiştirmeye muktedir değilsen eğer,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler efendim güzel şiir
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta