Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok değerli bir dörtlük. Okuyana çok şey katan.
Yüreğinize kaleminize sağlık Bülent bey.
Kutluyorum. Saygımla
Maalesef...Aczin çaresi var da..
Yaygınlaşırsa, topluma yayılır da "hastalıklı" bir hal alırsa...
İşte o zaman tehlike, tehdit!
Azim, akıl ve yenilik...
Yeniden...
Tamiri mümkündür, ne varsa yıpranan, eksikliği duyulan..
Türk'ten asla umut kesilmez...
Kutlarım anlamlı dörtlüğünüzü Bülent Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta