Sabah seher vakti, rüzgâr eserken,
Bir umut diyerek, açtı elleri.
Gömleği yamalı, kış zor geçerken,
Rabbine yönelip, coştu dilleri.
İçinde dert vardı, çoğalan yükün,
Ne güneş olurdu, ne gölgeli gün,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta