Seherin ilk ışıkları pencereden yavaş yavaş ve oldukça nazik bir tavırla nazar etmişti
Hiçbir rahatsızlıklık vermeden, gönül sesinin ahenginden, neğmenin hüzün esinindendi
Sinemde bir şevk açmaya başlamıştı, geceden kalan avarelik sanki son arkadaşlığımdı
Hazan yüreğimin ker payesinse vardı, dert bin bir sancılar içinde bir hal bırakmamıştı
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları



