Kim miyim?
Ben,seneler önce milletin efendisi ilan edildimAma,hiçbir sofradan tok kalktığım olmadı benimYine şükür gözüm tok, Bir tas tarhana yeter ,diyen bir efendiyimBenim asıl açlığım ;okul,öğretmen,bilgiVe hiç anlamam neden cahil bırakırlar beni?Neden Ayşe bebeler solarlar elimizde?
Neden Eminekadın sızlar sabaha kadar?Neden benim insanım bu kadar kısa yaşar?Neden gülmez yüzleri bir güneş gibi sanki?Neden hiç anlatmazlar başka memleketleri Adını bilmediğim denizi,toprakları Efendiysek ağalar bu nasıl efendilik?Nereye gider böyle ;bu körlük,bu cahillik!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta