Bir zamanlar insan sadece açtı..
Sadece karnını doyurmak için uğraştı…
Midesini susturmak tek amaçtı…
Zamanla farklı açlıkların tomurcukları açtı…
Avladı, vurdu, yakaladı ve yedi…
Aynı av için acımadan rakiplerini yendi…
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta